Cytaty (1168)

Jakże piękna jest pochwała spontaniczna. Jakże zniekształcona, kiedy się jej domaga i żąda.

Życie zakonne jest przede wszystkim dla uświęcenia. Ale bądźmy wesołymi świętymi!

Kościół katolicki nie lęka się i nie drży. Jest przyzwyczajony do cierpienia, do przeciwności.

Umiejcie zabarwić każdy wasz czyn tchnieniem modlitwy.

A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”. Mt 25, 40 (wyd 5)

Jeżeli pragniemy dobrego społeczeństwa, musimy włożyć wszystkie nasze wysiłki w chrześcijańskie wychowanie młodzieży.

Dołóż sił, jeżeli to konieczne, aby przebaczać zawsze tym, którzy cię obrażają, od pierwszej chwili, ponieważ jakkolwiek wielka jest szkoda i obraza, jakiej doznałeś, o wiele więcej przebacza ci Bóg.

Niechaj każdy człowiek będzie podmiotem wyższej władzy, ponieważ władza pochodzi wyłącznie od Boga w taki sposób, że te, które obecnie rządzą, rządzą z woli Boga. W konsekwencji ten, kto buntuje się przeciw władzy, buntuje się przeciwko nakazom Boga; a ci, którzy się buntują, przygotowują sobie potępienie.

Ktoś, kto jest w stanie grzechu, jest zawsze smutny. Pomimo swojego zaangażowania jest zdegustowany i znudzony wszystkim.

Nasze życie jest w rękach Pana, który jest dobrym Ojcem: On wie, jak długo mamy je zachować.

Przez miłosierdzie Pana nie wiesz, kiedy masz umrzeć; dzień twojego końca pozostaje w ukryciu, abyś rozważał wszystkie.

Wiadomości z wojny są zawsze poważne. Nastąpi rzeź, która będzie później wielką pokutą dla wszystkich. Ale dla wielu matek, żon i niewinnych: och, jaki ból, jaki ból!

Zanim osądzicie waszego bliźniego, pomyślcie, że wy jesteście nim a on wami i zapewniam was, że wtedy osądzicie dobrze i uczciwie.

Na koniec bądźcie mocni w Panu – siłą Jego potęgi. Przyobleczcie pełną zbroję Bożą, byście mogli się ostać wobec podstępnych zakusów diabła. Ef 6, 10-11 (wyd 5)

Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich. Flp 2, 4 (wyd 5)

Przywiązuję wagę do zachowania rezerwy w mówieniu, szczególnie na temat innych.

Dzieci, bądźcie posłuszne waszym rodzicom w Panu, ponieważ to wasz obowiązek. Pierwsze przykazanie obietnicy brzmi: «Czcij ojca swego i matkę swoją, abyś był szczęśliwy i żył długo na tej ziemi».

Związek głębokiego braterstwa tączy ludzi, dlatego cierpienie jednego narzuca drugiemu żywszą solidarność. Wtedy ciężar jednego staje się ciężarem drugiego, a dzielony ból staje się lżejszy i znajduje ukojenie. Tak każdy staje się Samarytaninem.

Jedna dobra matka jest tyle warta co stu nauczycieli.

Starość i zgrzybiałość zagraża tam, gdzie ideały nie rozpalają serca i nie podtrzymują woli.

Jedyny sposób na zbawienie biednej młodzieży, to wychowywać ją w religii, a więc chrystianizować społeczeństwo.

Dobry Bóg ma tak wielką potrzebę ofiar, aby zrekompensować całe czynione zło i jest to tak mało zrozumiane przez świat.

Aniołowie są naszymi powiernikami. Miejcie wobec nich szacunek, ponieważ są zawsze z nami, są wysłannikami Boga i podstawą Jego dworu; miejcie dla nich uwielbienie, bo dobrze nam życzą; ufajcie im, bo są z nami, aby nas ochraniać.

Och! Gdyby Bóg zechciał, aby wszyscy ludzie uciekali się do Niego, kiedy są wydani na pokuszenie, aby Go obrazić, nikt z pewnością by Go nie obraził!

Przez Eucharystię Jezus chciał być obecny i stać się pokarmem, wewnętrzną przyczyną energii i życia.

Starajcie się zawsze zmniejszyć liczbę wrogów i powiększyć liczbę przyjaciół, żeby wszystkich uczynić przyjaciółmi Jezusa Chrystusa.

Pamiętajcie, że dzień będzie dla was zawsze piękny, jeśli uda się wam zwyciężyć wroga dobrodziejstwami i uczynić go waszym przyjacielem.

Nie porzucaj starego przyjaciela. Nowy z nim nie jest na równi. Przyjaciel nowy jest jak nowe wino, gdy się zestarzeje, z przyjemnością je wypijesz. Syr 9, 10 (wyd 5)

Każda osoba poświęcona Bogu, w sprawowaniu służby kapłańskiej czy w życiu zakonnym, jak zresztą każdy wierzący, musi zawsze uważać modlitwę za niezastąpione i istotne dzieło własnego powołania.

Święta bojaźń chroni i zachowuje w duszy dary otrzymane od Boga, tłumi pychę i poszerza serce na nadzieję; a więc można powiedzieć, że bojaźń Boża jest ojcem nadziei.

Jeżeli człowiek się nie umartwia, nigdy nie wniesie owocu woli Bożej w sobie.

Życie człowieka powinno być ciągłym przygotowaniem na śmierć.

Siła nie jest zuchwałością ani też pośpiechem, nie jest również obalaniem innych, aby dumnie utwierdzić siebie -jest cnotą chrześcijańską, manifestacją wewnętrznej dyscypliny, opanowaniem zmysłów, poszanowaniem innych aż do ofiary z siebie.

Boskie słowo, przeznaczone do kształtowania naszych obyczajów, jest porównane do srebra - tak jak nie ma delikatniejszego dźwięku od srebrzystego, tak nic nie brzmi słodziej dla ucha jak słowo Boże.

Duch Świętyjest przewodnikiem duszy; bez Niego nic nie można. Dusza z Duchem Świętym, jest jak winogrono, z którego wydobywa się smakowity likwor, kiedy się je ściśnie. Bez Ducha Świętego dusza jest jak kamień, z którego nic nie można wycisnąć.

Cierpienie samo w sobie jest niczym, ale cierpienie dzielone z cierpieniami Chrystusa jest wspaniałym darem.

Nie okłamuj się, jeżeli czegoś nie można przebóstwić: to nie jest to po ludzku, to jest po "zwierzęcemu", niewłaściwe dla stworzenia rozumnego.

Nigdy nie zrozumiałem, że są chrześcijanie, którzy wierzą w wieczne piekło i wiedzą, że w każdej chwili mogą umrzeć, a mimo to pozostają w śmiertelnym grzechu chociaż przez godzinę!

Gdybyśmy, kiedy potykamy się na jakiejś wadzie, zamiast upadać na duchu i tracić odwagę, wznosili nasze serca, pobudzając je do większej wierności, zrobilibyśmy ogromny kawał drogi na drodze do Pana.

Pomiędzy Bogiem a czystą duszą zachodzą wewnętrzne i niezrozumiałe dla innych komunikacje. Pan Jezus posługuje się tymi duszami dla chwały swojego Ojca, aby wypełnić wspaniałe dzieła.

Władza, która opiera się tylko czy przede wszystkim na groźbie, strachu przed karą lub na obietnicy i nagrodzie, nie popycha skutecznie istnień ludzkich ku wprowadzaniu w życie wspólnego dobra.

Częścią ludzkiego społeczeństwa, na której opieracie nadzieje co do teraźniejszości i przyszłości, częścią godną największych względów jest bez wątpienia młodzież.

Każda chwila czasu jest cenna, a każdy czas, który dobrze spożytkujesz, będzie skarbem zdobytym przez ciebie.

Pamiętaj zawsze, że wszystko co ci się przydarza dobrego czy złego pochodzi od Boga, abyś z jednej strony nie wbijał się w pychę i z drugiej nie tracił odwagi.

Cóż to za męka - zdeprawowany «człowiek boży»! Jeszcze większą jednak męką jest widzieć «człowieka bożego» obojętnego i światowe go.

Pan chce, aby każdy niósł swój krzyż i uświęcał się na tym krzyżu, który od Niego dostał.

Bracia moi, bądźcie pilni w zachowaniu porządku, ponieważ porządek z kolei zachowa was.

Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie. Iz 49, 15 (wyd 5)

Eucharystia jest pełnią miłości Bożej. Tu Jezus daje nam nie tylko swoje zasługi i swoje bóle, ale całego siebie.

Ewangelia jest jedynym głosem, który oświeca, przyciąga, pociesza gasi pragnienie.

Szczęśliwi na tym świecie są jedynie ci, którzy mają spokój w duszy; pośród bólów życia zażywają oni radości dzieci Bożych.

Dwie rzeczy zabijają duszę: zarozumiałość i desperacja. Pierwsza zbyt wiele oczekuje, druga zaś zbyt mało.

Co ma robić teatr, kino, aby wypełnić swoją misję szerzenia dobra? Musi uczynić dzieło sztuki, ale dzieło sztuki w znaczeniu szerszym, a jednocześnie zdrowszym i wyższym od znaczenia samego tego słowa.

Zawieraj przyjaźnie tylko z ludźmi, którzy mogą ci przekazać rzeczy dobre. Im wspanialsze będą wasze wspólne cnoty, tym doskonalsza będzie wasza przyjaźń.

Zakonnica jest spełnioną, pełną, nieustającą i dobrowolną ofiarą wszystkich dni Bogu, jest ofiarą z samej siebie w ogniu Jezusowej miłości.

Wierny przyjaciel jest lekarstwem na życie i łaską na wieczność.

Kto angażuje umysł w wielkie klęski spowodowane przez złą prasę, przede wszystkim w porządku moralnym, a później z powodu koniecznej konsekwencji we wszystkich innych porządkach życia ludzkiego, musi uczynić swoimi płacze proroka Jeremiasza nad ruinami zniszczonego Jeruzalem.

To, co nie jest dla wieczności, jest z pewnością dla próżności.

Kiedy nauczymy się szukać Boga i jego woli, nasze kontakty z ubogimi staną się środkami wielkiej świętości dla nas samych i dla innych.

Nie gardź swoim i ojca przyjacielem, a w dniu klęski nie chodź do brata, lepszy sąsiad bliski niż brat daleki. Prz 27, 10 (wyd 5)

Młodzi, życie chrześcijańskie ma swoją tajemnicę, aby uczynić was silnymi i radosnymi, aby nadać waszemu głosowi melodyjności, waszemu duchowi entuzjazm, a miłości szczęście.

Dobry Bóg zapłaci rajem temu, kto idzie oddać życie za dusze, jak też temu, kto przychodzi z pomocą misjom.

Mówiła dusza rozmodlona: w intencjach niechaj Jezus będzie naszym celem, w uczuciach naszą miłością, w słowie tematem; w działaniu - wzorem.

i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli». J 8, 32 (wyd 5)

Niech twoje postanowienia nie będą jak te bengalskie ognie, które świecą przez chwilę, aby zostawić później niczym gorzką rzeczywistość, czarny i nieużyteczny niedopałek, który się wyrzuca z pogardą.

Z całą pilnością strzeż swego serca, bo życie tam ma swoje źródło. Prz 4, 23 (wyd 5)

Najpierw trzeba ofiarować Bogu mirrę albo umartwić własne ciało, a dopiero potem kadzidło pobożnej modlitwy.

Zbawienie dusz dokonuje się bardziej na kolanach niż z całą resztą.

Ci, którzy zajmują się sprawami ludzkimi, mówią, że czas jest złotem. To, zdaje mi się, mało: dla nas, którzy zajmujemy się sprawami duszy, czas jest chwałą!

Bracia, słowo Boże jest żywe, skuteczne i ostrzejsze od każdego obosiecznego miecza: przenika aż do podzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku oraz przenika uczucia, myśli i serca.

I dodał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!» Mk 4, 9 (wyd 5)

Nadal noście w sercu «uwielbienie dla Papieża», które jest w gruncie rzeczy uwielbieniem dla Świętego Kościoła takiego, jakim chciał go ustanowić Chrystus.

Świętość jest środkiem; chwała Boża jest celem koniecznym, najwyższym i ostatecznym. Wchodźcie w intencje, cele, myśli Boga, zawsze, wyłącznie i całkowicie dla Jego chwały.

Siła jest cnotą, która stawia czoło rzeczom niedostępnym i podtrzymuje rzeczy trudne dla umiłowania dobra; dla przyjemności jakiej doświadcza^ w dobru nie czuje bólu, przynajmniej w najwyższej części duszy.

Cóż więc na to powiemy? Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? Rz 8, 31 (wyd 5)

Nie bój się śmierci: zaakceptuj ją, od dziś, hojnie..., kiedy Bóg zechce..., jak Bóg zechce..., gdzie Bóg zechce. Nie wątp: ona przyjdzie w czasie, w miejscu i w sposób najwłaściwszy..., wysłana przez twojego Boga-Ojca. Powitajmy naszą siostrę śmierć!

Należy opłakiwać ignorancję tych, którzy nakładają na siebie nadzwyczajne pokuty i wiele innych dobrowolnych ćwiczeń, przekonani, że to wystarczy, aby osiągnąć zjednoczenie z Bożą mądrością. Jedności, natomiast nigdy nie osiągną, jeżeli nie wyprą się gorliwie własnych apetytów.

Jeżeli świat was nie szanuje, pocieszcie się, bo przynajmniej raz was nie oszukuje.

Chrześcijaństwo jest pokojem, radością, miłością i życiem, które zawsze się odnawia, niczym pulsująca tajemnica natury na początku wiosny.

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. J 3, 16 (wyd 5)

Szatan jest jak pies przywiązany do łańcucha Jezusa Chrystusa; może szczekać i szarpać ubranie, ale nie może ugryźć, chyba że tego, kto chce być ugryziony; może atakować, ale nie obali na ziemię. On traci nadzieję nawet na perswazję, kiedy widzi człowieka mocno stojącego na ziemi, hojnego, radosnego i wesołego.

Wzywaj swojego Anioła Stróża w chwili pokusy: bardziej on chce ci pomóc, niż ty chcesz jego pomocy.

W prowadzeniu dusz potrzeba: filiżanki nauki, baryłki ostrożności i oceanu cierpliwości.

Przyjaźń jest najsłodszą słodyczą tej ziemi.

Czas, który poświęcamy na modlitwę, Bóg zwróci nam z błogosławieństwami w naszych czynach.

Prawda, sprawiedliwość, miłość i wolność, w kulcie Boga i w poszanowaniu człowieka: oto wartości, jakie Ewangelia ogłosiła w świecie i które kwitną w pełni dziel tam, gdzie jest szanowana.

Niech matka z delikatnością ducha i domowymi cnotami będzie dobra, i pełna uczucia dla męża i razem z nim z siłą, i łagodnością pro wadzi swoje dzieci.

Poprzez wiarę w Chrystusa składamy uroczysty hołd Bogu i ten akt poddania się władzy Boga, który do nas przemówił, obala dumę szatana, który zgrzeszył pychą.

Wielkim nieszczęściem jest to, że zaniedbujemy uciekanie się do tego Boskiego pokarmu, aby przebyć pustynię życia. Jesteśmy na równi z osobą, która umiera z głodu obok suto zastawionego stołu.

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Łk 21, 33 (wyd 5)

Nikt nie może skutecznie głosić słowa Bożego, jeżeli nie ugnie kolan po Mszy świętej; nikt nie zdobędzie pokory, jeżeli nie utkwi wzroku w Tobie, Słowo na Krzyżu!

Pan przyznaje nam wszystko to, o co we Mszy świętej go poprosimy, a nawet więcej, bo daje nam to, o co nawet nie myślimy prosić, a co nam jest potrzebne.

Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko! Flp 4, 5 (wyd 5)

Śmierć dla tego, kto ma spokojne sumienie, jest pocieszeniem, radością, przejściem prowadzącym do wiecznego szczęścia; i przeciwnie, dla tego, kto ma grzech na duszy jest największym strachem, jaki może istnieć, męką i rozpaczą.

Osoba, która dobrowolnie karmiłaby w swojej duszy niedoskonałość, nigdy nie osiągnęłaby doskonałości, dopóki by się nie wyzwoliła.

A oto znów przemówił do nich Jezus tymi słowami: «Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia». J 8, 12 (wyd 5)

Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Mt 7, 7 (wyd 5)

Nie nazywajcie radością tego, co pozostawia gorycz w duszy.

Pamiętajcie, że nie jesteśmy z tej ziemi. Mamy tu misję do spełnienia: zbawienie duszy i danie wszystkim dobrego przykładu.

Musicie się przekonać, że są książki złe i to złe dla wszystkich, na podobieństwo tych trucizn, wobec których nikt nie czuje się bezpieczny