Cytaty (1168)

W głębi serca tkwi korzeń wszelkiego dobra i, niestety, wszelkiego zła: to tam musi dokonać się nawrócenie lub «metanoia», tzn. zmiana kierunku, mentalności, życiowego wyboru.

Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! J 14, 1 (wyd 5)

Po błędzie - akt głębokiej pokory; potem zaczynam wszystko od nowa wesoły i uśmiechnięty - zupełnie jakby Jezus pogłaska! mnie po głowie.

Święci, ponieważ są świętymi, mają wszystkie cnoty, jakkolwiek każdy wyróżnia się bardziej w jednej niż w innych; tak Abraham wyróżniał się swoją wielką wiarą, Mojżesz łagodnością, a Dawid pokorą.

Siła podtrzymuje pokorę, ponieważ jest świadoma własnych ograniczeń i niedoskonałości, tworzy łagodność, prowadzi do posłuszeństwa - jest pewną szkołą silnych dusz.

Dla tego, kto ma zawsze ufny wzrok utkwiony w Bogu, nie ma niespodzianek, nawet niespodzianki śmierci.

W wątpliwościach na temat powołania powiedz samemu sobie: gdybym znajdował się teraz na progu śmierci, co pragnąłbym uczynić? W jakim stanie chciałbym przeżyć moje życie, aby zbawić moją duv i czynić dobro?

Bóg pozwala wam na tę pokusę, aby służyła jako ćwiczenie, a nie po to, abyście w nią uwierzyli i ją karmili.

Aby bronić swojej czystości, św. Franciszek z Asyżu tarzał się w śniegu, św. Benedykt rzucił się w krzak ciernisty, św. Bernard zanurzył się w lodowatym stawie...A ty coś uczynił?

Trzymaj się zawsze świętego Kościoła katolickiego, ponieważ tylko on może ci dać prawdziwy pokój, ponieważ to tylko on posiada Jezusa w Sakramencie, który jest prawdziwym księciem pokoju.

A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie». Mt 11, 6 (wyd 5)

Albowiem błogosławieństwo ojca umacnia domy dzieci, a przekleństwo matki wywraca fundamenty. Syr 3, 9 (wyd 5)

Święty różaniec jest potężną bronią. Używaj jej z ufnością, a zadziwią cię wyniki.

Niektórzy jadą do raju pociągiem, inni karetą, a jeszcze inni idą na piechotę. Jednak ci ostatni mają większą zasługę od innych i najwyższe miejsce chwały w Raju.

Sport jest szkołą lojalności, odwagi, wytrzymałości, stanowczości, powszechnego braterstwa, wszystkich cnót naturalnych, dostarczających cnotom nadnaturalnym solidnego fundamentu i przygotowujących do mężnego znoszenia ciężaru najcięższej odpowiedzialności.

Jestem taki: kiedy widzę obrazę Boga, gdybym miał nawet przeciw sobie całe wojsko, ja, aby temu zapobiec, nie cofam się i nie ustępuję.

Niech usta moje głoszą chwałę Pana, by wszelkie ciało wielbiło Jego święte imię <zawsze i na wieki>. Ps 145, 21 (wyd 5)

Każda chwila przebaczenia jest kąpielą w krwi Chrystusa.

Chrześcijaństwo nie jest zbiorem tych czynników ograniczających, o których baja ktoś, kto nie ma wiary: jest pokojem, radością, miłością i życiem, które zawsze się odnawia.

Nawet najbardziej widoczne bogactwo nie da się porównać z wytrwałą przyjaźnią.

Jaki Kościół ustanowił Jezus? Jezus ustanowił Kościół na Piotrze, na Apostołach, nie inny. Nie istnieją różne kościoły: pełen i doskonały w swojej koncepcji istnieje tylko jedem I to jest właśnie ten Kościół, na którego Jezus zesłał swojego Ducha Świętego.

Prawdziwa religia nie polega tylko na słowach; trzeba przejść do czynów.

Spotkacie ludzi bardziej wykształconych, zdolniejszych, bardziej uczonych ode mnie, ale nikt nie pokocha was tak, jak ja was pokochałem.

Wiara daje wam wewnętrzną moc odnowy i działalności misyjnej.

On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Mt 9, 12 (wyd 5)

Trzeba pokładać wielką nadzieję w Panu, ponieważ kto ma w Nim nadzieję, nie zawiedzie się. Bóg nie porzuca tak, jak ludzie, którzy często porzucają swoich przyjaciół; i nigdy Go nie brakuje tak, jak brakuje naszych dóbr szczęścia.

Tam, gdzie jest Kościół, tam jest i Duch Boży.

Gdy ktoś zwraca uwagę na nasze cnoty, jesteśmy weseli. Jeżeli zauważa wady, jesteśmy smutni. Obserwuję to u wielkiej liczby osób.

Zazwyczaj ci, którzy zbyt wiele przebaczają samym sobie, są surowsi dla innych.

Kiedy widzę młodych ludzi zajętych zabawą, jestem pewien, że szatan wiele miesza, ale nic mu się nie uda.

Nasza miłość będzie miarą chwały, którą otrzymamy w niebie.

Cierpliwość w życiu musi być naszym chlebem powszednim; a zwłaszcza z nami samymi, bo bardziej od każdego innego sobie ciążymy.

Gwiazdy jaśnieją naokoło; przyjaciele, gdziekolwiek się pokażą, niosą radość i dobro.

Nic nie można zrobić dla dusz, bez łagodności, dobroci, słodyczy i cierpliwości.

Z wszystkich dzieł boskich najbardziej boska jest współpraca dla zdrowia dusz.

Pośród prób niechaj wasza dusza będzie jak słowik, który śpiewa na ciernistym krzewie.

Dobre słowo zmniejsza gniew jak woda ogień; dobrocią można uczynić owocnym każdy teren. Więcej much łapie się na kroplę miodu niż na baryłkę octu.

Nie ma rzeczy cenniejszej od czasu, ale też nie ma rzeczy tak mało szanowanej i bardziej pogardzanej niż czas.

Niemożliwe jest osiągnięcie prawdziwego zjednoczenia duszy z Bogiem, jeżeli nie poprzez umartwienie.

Bohaterze, przypasz do biodra swój miecz, swą chlubę i ozdobę! Szczęśliwie wstąp na rydwan w obronie wierności i łagodnej sprawiedliwości, a prawica twoja niech ci wskaże wielkie czyny! Ps 45, 4-5 (wyd 5)

Dzisiaj chciałbym być poetą i Świętym, aby zaśpiewać najpiękniejszy na ziemi hymn: hymn miłości. Chciałbym sprawić, aby melodia, która rozbrzmiewa w niebie, odbiła się echem tu, na ziemi.

Kochajcie i praktykujcie prostotę, i pokorę i nie dbajcie o osąd świata, ponieważ gdyby ten świat nie miał nic do powiedzenia przeciwko nam, nie bylibyśmy prawdziwymi sługami Bożymi.

Bez świętej czystości nie można wytrwać w apostolacie.

Oprócz modlitwy, której nigdy nie powinno zabraknąć, trzeba działać, działać intensywnie; w przeciwnym razie będziemy zdążać ku ruinie.

Naszego chleba powszedniego daj nam dzisiaj; Mt 6, 11 (wyd 5)

Droga jest prosta i łatwa dla ludzi dobrej woli, jednak niedaleko i z wielkim trudem zajdzie ten, kto nie ma dobrych nóg, albo kto w drodze nie ma odważnej i stałej duszy.

Musimy dołożyć wszelkich sił, aby podwoić w naszych ćwiczeniach nie pragnienia, ale doskonałość z jaką je realizujemy.

Być dobrym chrześcijaninem oznacza mieć czyste serce, widzieć Boga w każdym bliźnim, kochać się wzajemnie tak, jak kocha nas Jezus.

Przyjaciel kocha w każdym czasie, ale brat się rodzi w nieszczęściu. Prz 17, 17 (wyd 5)

Dlatego się mówi: Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus. Ef 5, 14 (wyd 5)

Kiedy słowo Boże przenika łaską pobożności duszę, natychmiast roztapia się lód serca, płyną ciepłe święte uczucia, Duch Święty spuszcza na was obfitość słodkiego pocieszenia, a dusza wylewa swoją radość łzami oczu.

Oto tajemnica mojego życia i darmo by szukać innych wyjaśnień. Zawsze powtarzałem zdanie św. Grzegorza z Nazjanzu: voIuntas tua, pax nostra - Twoja wola, Panie, jest naszym pokojem.

Wszystkie troski wasze przerzućcie na Niego, gdyż Jemu zależy na was. 1 P 5, 7 (wyd 5)

Kochajcie wszystkich z miłością, ale przyjaźnijcie się z tymi, którzy mogą pomóc wam w nabywaniu cnót.

Miejsce każdego z nas zależy wyłącznie od naszego powołania. Powołania nie znajduje się po prostu po zastanowieniu i przeanalizowaniu różnych dróg - ono jest odpowiedzią otrzymaną w modlitwie.

Posłuszeństwo jest najkrótszą drogą, aby dotrzeć do nieba.

Nieustannie pracujemy w tym życiu, aby zbawić naszą duszę i wiele innych: odpoczniemy w błogosławionej wieczności.

Gdybyśmy w sposób doskonały prawdziwie kochali Boga, mielibyśmy wszelkie dobra.

Jeżeli chcesz być doskonały, sprzedaj swoją wolę, daj ją ubogim duchem, przyjdź do Chrystusa drogami łagodności i pokory, i idź za Nim aż na Kalwarię i do grobu.

Pycha sprawia, że brakuje nam miłości i zapominamy o przebaczeniu. Ona wyobcowuje dusze naszych towarzyszy i czyni nas nienawistnymi dla wszystkich.

Za robotników, którzy pracują w winnicy Pana, uważa się wszystkich tych, którzy w jakiś sposób przyczyniają się do zbawienia dusz.

Bóg nigdy nie dopuściłby do zła, gdyby nie był dostateczne wszechmocny, aby wydobyć z niego dobro.

Radość, której gorączkowo szukają ludzie tego świata pośród przyjemności, nie jest niczym innym jak płochliwym cieniem, podczas gdy nasza radość szukana i smakowana w trudach, i cierpieniach, jest najsłodszą rzeczywistością, wstępem szczęścia niebiańskiego.

Umartwienie zmysłów sprzyja zachowaniu czystości i umocnieniu ducha.

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. 1 Kor 13, 1 (wyd 5)

Moim celem jako Papieża na obecnym Soborze jest uświadomienie starym ludziom, że świat nie skończył się z nimi, a młodym, że świat na nich się nie zaczął.

Pokora, która jest sprzeczna z miłością, nie może być pokorą cnotliwą.

Dzięki przyjaźni nosimy w naszych sercach pamięć o nieobecnych, pokonujemy odległości i stajemy się im bliscy.

Oszustwem jest pragnąć męczeństwa i nie znosić po chrześcijańsku trudów codziennego życia.

Chciałabym być misjonarką nie tylko przez parę lat. Chciałabym nią być od samego stworzenia świata i aż do końca wieków.

Nigdy nie czyń czegoś, czego w przyszłości byś pożałował; czyń zawsze to, co w przyszłości może ci się przysłużyć.

W jakiejkolwiek okoliczności życiowej się znajdziesz, przyjmując albo szewca, albo wielką osobistość, odprowadź gościa do drzwi i obdarz go uśmiechem. Zawsze zyskasz.

Religia była i zawsze w każdym czasie będzie nauczycielką ludzi; zawiera tak doskonałe prawo, że może się dostosować do wszystkich wydarzeń i do każdej odmiennej duszy wszystkich ludzi.

Ja mam zawsze we wszystkich rzeczach to samo odniesienie: przede wszystkim szukam dobra, którym to dzieło będzie rozbrzmiewać na większą chwałę Boga i na rzecz dusz; jeżeli tak jest, idę naprzód pewny, że Pan nie odmówi mi swojej pomocy.

Dlatego powiadam wam: Wszystko, o co prosicie w modlitwie, stanie się wam, tylko wierzcie, że otrzymacie. Mk 11, 24 (wyd 5)

Nie ma miłości, której nie towarzyszyłaby sprawiedliwość i która nie pozwoliłaby robić nam to, co w ramach rozsądku jest możliwe.

Wspaniałym środkiem, aby cieszyć się Bogiem, jest przyjaźń z jego przyjaciółmi.

Poważnym złem jest mieć na celu bardziej Boże dobra niż samego Boga: modlitwę i odosobnienie.

Grzech ściąga nam na głowę trzy nieszczęścia: czyni nas niewolnikami, pozbawia wszystkich dóbr i kładzie nas pod stopy demonów, które depczą nas niczym błoto.

Umartwienie żołądka jest alfabetem życia duchowego i ten, kto nie potrafi opanować łakomstwa, trudno pokona inne nałogi, bo o wiele trudniej jest je pokonać.

Ciężki jest kamień i piasek nie lekki, lecz gniew głupiego jest cięższy od obu. Prz 27, 3 (wyd 5)

Niech myśl o raju będzie gwiazdą twojego życia: w dzieciństwie i młodości, w wieku dojrzałym i starości, w radości i bólu, w pracy i odpoczynku. Na ziemi jesteśmy tylko na próbę: nasz dom jest w niebie.

Zawistny zawsze chce się piąć w górę; święty chce się zawsze uniżać. Tak zawistnik zawsze schodzi, a święty wchodzi.

Na ziemi, im ktoś więcej wierzy, tym więcej kocha; w raju tym więcej kocha, im lepiej zna.

Niech Bóg mnie uchroni od pogardy dla nauki: strzeżmy się jednak od nadawania jej najwyższej i zbyt dużej wartości.

Ponad wszystkimi zwycięstwami i triumfami nauki ludzkiej jaśnieje Ewangelia Chrystusa, która zawiera elementy cywilizacji.

Słuchajcie wszystkiego, zapominajcie wiele, poprawiajcie mało. Aby tylko zatriumfowała miłość mogę być uważany za kogoś bez znaczenia.

Nikt nie może dotrzeć do rozważania tajemnicy śmierci, jeżeli wcześniej nie wydobędzie się z zamętu zmartwień.

Szukaj takiego umartwienia, które nie umartwi innych.

Musimy starać się powiększać liczbę naszych przyjaciół i zmniejszać liczbę wrogów, czyniąc wszystkim dobrze.

Znakiem rozpoznawczym wybranych jest miłość, tak jak znakiem potępionych jest nienawiść. Żaden potępiony nie kocha drugiego potępionego... Święci kochają wszystkich, a zwłaszcza swoich wrogów.

Dusze wątpiące nie widzą nic innego jak tylko ciemności na powierzchni ziemi. My natomiast mamy odwagę głosić swoją ufność w naszym Zbawcy, który nie oddzielił się od odkupionego przez niego świata.

Strach przed krzyżem jest naszym wielkim krzyżem.

Wróg weźmie nad nami górę, kiedy wpędzi nas w śmiertelny grzech, ale o wiele bardziej nad nami zapanuje, kiedy uda mu się sprawić, że zapomnimy o Bogu.

Nie ma doskonałości bez pokory. Mamy tyle stopni doskonałości, ile jest ich w pokorze, nie więcej.

Dwóch rzeczy nauczał przede wszystkim Zbawiciel: łagodności ducha i pokory serca. Pierwsza służy do temperowania zła, które cierpimy, druga chroni dobro, które czynimy.

Najchwalebniejsza i najbardziej upragniona jest taka śmierć, która nas zastaje walczących za Pana naszego.

Zadowalajmy się małym, zostawmy piękno i wygodę, a będzie nas wspomagać Boska Opatrzność.

Jedna myśl człowieka jest więcej warta niż cały świat; dlatego tylko Bóg jest godzien ludzkiej myśli.

Nie bądźcie leniwi, ale chętni, pełni ducha, ponieważ jesteśmy sługami Pana. Bądźcie weseli przez nadzieję, cierpliwi w trudach, uparci w modlitwie. Wychodźcie naprzeciw potrzebom braci, praktykując gościnność.