Cytaty (1168)

Za ducha szatańskiego uważajcie niepokój, zniechęcenie, smutek, zawiść i zazdrość.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Mt 5, 7 (wyd 5)

Co czyni życie zakonne tak godne zasługi? To rezygnacja w każdej chwili z woli, to ta nieustanna śmierć w tym, co jest w nas najżywsze.

Tam, gdzie nie ma miłości, wprowadźcie miłość, a stanie się miłość.

Tylko krzyże dadzą pewność w dniu sądu. Kiedy nadejdzie ten dzień, lakże będziemy szczęśliwi z powodu naszego bólu, dumni z naszych upokorzeń i bogaci w nasze ofiary.

Bojaźń Boża i przystępowanie do świętych sakramentów: oto, co czyni cuda w młodzieży.

Jest wielu, którzy cierpią, ale niewielu potrafi dobrze cierpieć. Cierpienie jest darem Boga. Błogosławiony, kto wyciąga z tego korzyść.

Dawidowy. Pan światłem i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Pan obroną mojego życia: przed kim mam się trwożyć? Ps 27, 1 (wyd 5)

A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu, a zdobywają je ludzie gwałtowni. Mt 11, 12b (wyd 5)

Tylko ci, którzy źle żyją i nie przystępują wcale albo bardzo rzadko do sakramentów, mogą bać się śmierci.

Konieczne jest pracowanie w ukryciu, aby nieść światło, kiedy wychodzi się z ciemności.

Piekło drży na to słowo: Krew Boska! Zrobi wszystko, aby przeszkodzić dobru, ponieważ jest napisane: Zwyciężą oni smoka Krwią Baranka. Jezus odkupił nas swoją Krwią, czegóż mamy się lękać?

Nigdy nie myślę, że śmierć może zniweczyć moje plany, ale zawsze postępuję tak, jakby to, co robię, było ostatnią rzeczą w moim życiu.

Młodzież musi być dumna ze swojej wiary i akceptować fakt, że ona coś kosztuje.

Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. J 6, 35 (wyd 5)

Człowiek nigdy nie jest tak wielki jak wtedy, kiedy klęczy przed Bogiem.

Nie uważajcie za przyjaciół tych, którzy przesadnie was chwalą.

Sens poczucia humoru nie czyni nas szczęśliwszymi, ale jest rekompensatą za to, że tacy nie jesteśmy.

Kiedy zdają ci raport na temat kogoś, postaraj się dobrze naświetlić sprawę, zanim wydasz wyrok. Często będą ci mówić rzeczy, które wydają się belkami, a są jedynie słomkami.

Kazanie jest przeznaczone do instruowania ignorantów, do napominania tych, którzy sprzeciwiają się prawdzie, do poprawiania złych, do prowadzenia i doskonalenia dobrych.

Edukacja, szkoły, książki są jedynie środkami oświecenia dusz: zwykła adoracja sprawia o wiele więcej. Cała reszta jest tylko przygotowaniem przed udaniem się do Boga.

Nie wierzcie, że jest możliwe, aby ten, kto prawdziwie kocha Pana, kochał zarazem próżności tej ziemi.

Nie martwcie się zatem i nie mówcie: co będziemy jedli? co będziemy pili? czym będziemy się przyodziewali? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Mt 6, 31-32 (wyd 5)

Jak kogoś pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy». Iz 66, 13 (wyd 5)

Czuję się jak ołówek w ręku Boga. Bóg pisze poprzez nas i pisze dobrze, nawet jeżeli jesteśmy niedoskonałym narzędziem.

Nasza chwała polega na świadectwu sumienia, które zapewnia nas, jak zachowaliśmy się w życiu przez łaskę Boga z tą prostotą serca i szczerością, którą ma ten, który żyje pod okiem Boga i nigdy nie postępuje według ludzkiej wiedzy.

Nie trzeba szukać chwały i uwielbienia, ale jednak miłość chce, a pokora pozwala, abyśmy dbali o swoje dobre imię, co wielce służy pomocy bliźniemu i czynieniu dobra.

Usługi oddane osobom, ku którym mniej się skłaniamy, są dużo więcej warte, ponieważ nie mają w sobie ani odrobiny miłości własnej, a tylko czystą miłość Boga.

Chrystus czyni dar ze swojego życia, aby otworzyć ludziom wejście do wiecznego życia. A zatem, aby uzyskać życie wieczne, muszą i oni poświęcić swoje ziemskie życie.

Żyj w zażyłości ze swoim Aniołem Stróżem. Traktuj go jak najlepszego przyjaciela - bo nim jest - a on odda ci wiele usług w sprawach codziennych.

Wy, ojcowie, nie wywołujcie gniewu waszych dzieci, ale ćwiczcie się w dyscyplinie i chrześcijańskim wychowaniu.

Jest bez wątpienia przyjemnie móc spokojnie czynić dobro, nie musząc walczyć z pokusami; ale być wystawionym na pokusę i zwyciężyć, to bardziej szlachetne i chwalebne niż czynić dobrze bez walki.

Trzeba być silnym, aby stać się wielkim: oto nasz obowiązek. Zycie jest walką, z której nie możemy się wycofać, ale w której musimy odnieść zwycięstwo.

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Mt 5, 3 (wyd 5)

Znajdowałem lud zbuntowany przeciwko Ewangelii za każdym razem, kiedy obok krzyża Zbawiciela nie pokazywałem postaci Jego Matki.

Bądź mężny i mocny, nie lękaj się, nie bój się ich, gdyż Pan, Bóg twój, idzie z tobą, nie opuści cię i nie porzuci». Pwt 31, 6 (wyd 5)

Są trzy rodzaje zła, których należy w najwyższym stopniu unikać: bluźnierstwo, nieuczciwość i kradzież.

Krzyż kocha się zwykle wtedy, kiedy już go nie ma, ale wtedy kiedy się go odpycha, on nas przygniata.

Chrystus jest światłością świata. Kto na niego patrzy, widzi jak rozjaśniają się ścieżki życia.

Jeżeli młodzież będzie właściwie wychowana, zapanują porządek i moralność; w przeciwnym razie zapanują nałóg i bałagan.

Oto lekcja, która zasługuje na dobre zrozumienie: życie doczesne zostało nam dane tylko po to, by zdobyć życie wieczne. Co za nieszczęście dla większości ludzi, którzy o tym nie myślą!

W naszych Komuniach musimy prosić o uzdrowienie z nałogu, ku któremu najbardziej się skłaniamy.

Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą, prostuj swe drogi i Jemu zaufaj! Syr 2, 6 (wyd 5)

Szatan posługuje się nami, aby nas pokonać; my jesteśmy jego bronią. On nie pokona nas, jeżeli nie oddamy się w jego ręce, ponieważ potrzebuje naszej zgody, aby doprowadzić nas do upadku.

Wydaje mi się poważnym błędem mówienie, że powołanie trudno jest poznać. Pan stawia nas w okolicznościach takich, że nie mamy innego wyboru jak tylko iść naprzód, jeżeli tylko się na to zgodzimy

Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi. Mt 5, 37 (wyd 5)

Dla chrześcijan każdy dzień jest nowym Zesłaniem Ducha.

Eucharystia ofiarowuje nam Boskie pastwisko tak wzmacniające, że świat, ciało, szatan nie mogą już nic zdziałać przeciwko nam. Skoro tylko poczują siłę, która wypływa z tego niebiańskiego pokarmu, rzucają się do karkołomnej ucieczki i skrywają się zmieszani, pozbawieni swojej zuchwałości.

Kościół katolicki nigdy nie powiedział ludzkości, że pragnie ją uchronić od twardego prawa bólu i śmierci. I nie starał się jej oszukiwać, ani nie ofiarowywał jej żałosnego lekarstwa iluzji. Nieustannie mówi, że życie jest pielgrzymowaniem.

Kiedy syn porzuca swoich rodziców, bo jest posłuszny powołaniu, Jezus Chrystus zajmuje jego miejsce w rodzinie.

Pośród prób niech wasza dusza będzie jak słowik, który śpiewa na ciernistym krzewie.

Zakonnicy w Kościele muszą zajmować miejsce dawnych Nazarejczyków, którzy według słów Jeremiasza, byli bardziej czyści od śniegu, bardziej różani od starej kości słoniowej, piękniejsi od szafirów. Byli czyści przez swoją czystość, nieskalani przez swoją cnotę, różani przez miłość, piękniejsi od szafirów przez swoje niebiańskie życie.

Mamy naturalną skłonność do wydawania rozkazów i ogromną awersję do posłuszeństwa, a jednak, o ileż użyteczniejsze okazuje się dla nas posłuszeństwo od wydawania rozkazów!

Muzyki dzieci słucha się sercem a nie uszami.

Niesienie krzyża jest męczące, wymaga ofiary, ale jeżeli chcemy się rozwijać, trzeba go przyjąć.

Aby uzyskać dobry wynik, kiedy jesteśmy bez środków, trzeba wdrożyć się w dzieło z głęboką ufnością w Panu.

Żadne kazanie nie jest bardziej skuteczne od dobrego przykładu.

Miłość i cierpliwość niechaj zawsze ci towarzyszą w dowodzeniu i poprawianiu.

Jak piękna jest Komunia razem z Mamą Raju! Wszystkie porywy mojego serca w tej cennej chwili opierają na tych słowach: ŤMama, moja Mama!ť.

Chwała niegodziwców im bardziej się wynosi, tym jest mniej stabilna.

Im bardziej mnie wywyższają, Jezu mój, tym bardziej uniżaj mnie w moim sercu, uświadamiając mi to, czym byłem i to, czym byłbym, gdybyś mnie zostawił.

Jeżeli musisz służyć Bogu swoim rozumem, to dla ciebie nauka jest poważnym obowiązkiem.

Nie odwracaj oczu od proszącego i nie dawaj człowiekowi powodu, aby cię przeklinał. Syr 4, 5 (wyd 5)

Są chorzy, którzy rozumieją znaczenie cierpienia i zdają sobie sprawę z możliwości, którą mają, aby przyczynić się do zbawienia świata.

Honor i reputacja, które przede wszystkim powinniśmy mieć na sercu, są szukaniem chwały Boga i dawaniem wszystkim dobrego przykładu.

Już wielkim złem jest nie czynić żadnego dobra.

Kiedy na próżno marnujesz czas, lekceważysz dary Boże, teraźniejszość, którą On, nieskończenie dobry, powierza twojej miłości i hojności.

Pamiętajcie, dzieci, że zostaliśmy stworzeni, aby kochać i służyć naszemu Bogu Stwórcy i że na nic się zda nabycie całej wiedzy i bogactwa świata bez bojaźni Bożej. Od tej świętej bojaźni Bożej pochodzi każde nasze dobro doczesne i wieczne.

Pracować dla zbawienia dusz... Dlatego właśnie zostałam karmelitanką, a nie mogąc być misjonarką czynną, chciałam zostać misjonarką miłości i pokuty jak św. Teresa, moja anielska matka.

Dobrodziejstwo, z jakiejkolwiek strony by nie przyszło, jest zawsze córką tej samej matki, Opatrzności.

Zawistni uważają korzyść innych za swoją szkodę i sądzą, że osiągnęli swoje dobro, kiedy uda im się osiągnąć sukces w swoich złych zamierzeniach.

Trzymaj na wodzy język i myśl, nieustannie obracaj swoje uczucie i serce ku Bogu: twój duch zapali się bosko.

Piękne i harmonijne stworzenie. Bóg uczynił je pięknym, wielkim, różnym, bogatym, zdolnym zaspokoić każdą potrzebę, nakarmić ciało i nawet rozwinąć życie duszy, która prowadzi do poznania Jego samego. I wszystko to dla ciebie.

Czyż ci nie rozkazałem: Bądź mężny i mocny? Nie bój się i nie drżyj, bo z tobą jest Pan, Bóg twój, wszędzie, gdziekolwiek pójdziesz». Joz 1, 9 (wyd 5)

Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie. Mt 18, 7 (wyd 5)

I mówi mi [anioł]: «Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!» I mówi mi: «To są prawdziwie słowa Boże». Ap 19, 9 (wyd 5)

Błogosławieństwo jest stanem spokojnego i rozluźnionego sumienia, które jest pewne, że wypełnia wolę Boga a nie własną.

Dobry Bóg jest tak bardzo chętny do przebaczania nam, kiedy Go o to prosimy, jak gotowa matka jest wyciągać swoje dziecko z ognia.

Wszystkie dni tak, jak wszystkie miesiące, są godzinami Pana; dlatego wszystkie są tak samo piękne.

Nie starajcie się podobać wszystkim. Nie starajcie się podobać niektórym. Starajcie się podobać Bogu!

lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły; biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą. Iz 40, 31 (wyd 5)

Gdziekolwiek się udacie, starajcie się zebrać coś dobrego i postępujcie jak pszczoły, które wracając do ula, niosą tam jedynie miód.

Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym. Ef 4, 29 (wyd 5)

Od młodości wprawiajcie się w cnocie, ponieważ oczekiwanie, na oddanie się Bogu w wieku dojrzałym, jest związane z wielkim niebezpieczeństwem wiecznego zatracenia.

Musimy przyjmować Komunię świętą z żywą wiarą, ponieważ Eucharystia jest tajemnicą wiary; z pobożnością, ponieważ jest sakramentem doskonałej miłości; z wielkim szacunkiem, ponieważ jest większa, niż można to sobie wyobrazić.

Bóg kocha wszystkie stworzenia, ale Jego Opatrzność nie może nie wybierać biednych, strapionych, sierot, chorych i umęczonych.

Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Mt 7, 1 (wyd 5)

Pracować tyle, na ile pozwala zdrowie, nie więcej; ale niech każdy strzeże się bezczynności.

Ostrożny to taki, kto potrafi przemilczeć taką część prawdy, której ujawnienie byłoby niewłaściwe i przemilczawszy ją, nie niszczy prawdy, którą mówi.

Nie ma świętości bez ofiary. Miłosierdzie tak, ale świętość nie. Świętość bez ofiary jest próżnością, tzn. świętością zewnętrzną, na pokaz, świętością zadowolenia, sentymentalizmu.

Kiedy coś czynisz, mówisz i myślisz, zatroszcz się, aby to wszystko służyło dobru twojej duszy.

Unikajmy jak tylko można, przywiązywania się do płytkich i nieużytecznych przyjemności, częstokroć dozwolonych, aby w ten sposób trzymać się jak najdalej niedozwolonych i grzesznych.

Tak samo jak naturalne piękno jest o wiele bardziej atrakcyjne od piękna sztucznego pokrytego pozłotą, tak samo prosta mowa i zwyczaje są lepiej przyjmowane i znajdują większą przychylność w duszach od nienaturalnych, i sztucznych mów i zwyczajów.

Różaniec łączy ręce: niewinne ręce dzieci, drżące ręce starych ludzi, silne ręce robotników: z różnych stron świata wznosi się niczym prawdziwa psalmodia, która w jakiś sposób może stanąć obok recytowanego przez mnichów Boskiego Oficjum.

Katolicy w korzystaniu z prawa wyborczego mogą przyczynić się do triumfu takiego punktu widzenia, który im osobiście wydaje się najlepszy, ale jest konieczne, aby starali się opanować ducha partykularyzmu, aby nie zapomnieć o dobrach religii i fundamentalnych prawach wspólnego dobra.

To nie grzesznik wraca do Boga, prosząc go o przebaczenie, ale to sam Bóg biegnie za grzesznikiem i przyprowadza go do siebie.

Nieszczęścia wznoszą ducha, pobudzają do rzucenia się w boskie ramiona, sprawiają, że zasługujemy na dobra niebieskie i przygotowują nam wieczną niezmierzoną chwałę.

Komunia jest naszą siłą, naszym pokarmem, naszym szczęściem -pozwala zakosztować niewypowiedzianego preludium niebiańskiego życia.

W raju, w raju! Tam odpoczniemy, zrozumieliście? Tam skończą się nasze trudy, tam otrzymamy nagrodę za nasze czyny, nasze cierpienia, jeżeli znosiliśmy je z pokorą.

Nie przyglądaj się dziełom Boga; analizuj swoją nikczemność, zło, które tak często popełniasz i dobro, które zaniedbujesz.