Cytaty (1168)

Największe zło, jakie może zdarzyć się duszy po grzechu, to smutek.

Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Łk 6, 41 (wyd 5)

Życie wewnętrzne jest najgłębszym źródłem i najczystszą radością.

Pewne niepokoje związane z chęcią dowiedzenia się, ile zysku jest z doskonałości, nie podobają się Bogu, a służą tylko zaspokojeniu miłości własnej.

Pierwszym stopniem obmowy jest obmawianie tego, kto czyni źle; drugim stopniem, gorszym od pierwszego jest obmawianie tego, kto nie czyni ani źle, ani dobrze; trzecim, najgorszym stopniem jest obmawianie tego, kto czyni dobrze.

Bóg nie mierzy naszej doskonałości ilością rzeczy, które dla niego robimy, ale sposobem, w jaki je wykonujemy.

Czuję powołanie kapłańskie. Z jaką miłością, o Jezu, niosłabym cię w moich rękach, kiedy na mój głos zstąpiłbyś z nieba! Z jaką miłością dawałabym cię duszom! Ale pomimo pragnienia kapłaństwa podziwiam i zazdroszczę świętemu Franciszkowi z Asyżu, i czuję powołanie do naśladowania go, odrzucając wysoką godność kapłańską.

-To serce, które ma wytrwałą i zakorzenioną wiarę, nie przeraża się trudnościami, ponieważ doskonale wie, że Bóg kocha i nie porzuca tych, którzy mu zaufali.

Ja mimo to w Panu będę się radować, weselić się będę w Bogu, moim Zbawicielu. Ha 3, 18 (wyd 5)

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Mt 5, 10 (wyd 5)

Nie pytajmy Pana, dla jakiej przyczyny stworzył niektóre róże czerwone a niektóre białe: tak samo czerwone jak i białe wyśpiewują w stworzeniu chwałę Boga.

Och, moje zmartwienia nie mogą wyjść poza ten dzień. O jutrze pomyśli Opatrzność.

Medytacja oczyszcza duszę, rządzi uczuciami, kieruje czynami, poprawia Wędy. Kształtuje obyczaje, czyni życie uczciwym i uporządkowanym, udziela nauk stworzeniom ludzkim i boskim.

Osoba pyszna wierzy, że wszystko to, co robi, jest zrobione dobrze. Chce panować nad tymi wszystkimi, którzy mają z nią do czynienia; ma zawsze rację. Zawsze wierzy, że jej zdanie jest lepsze od zdania innych.

Czy nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha, który jest w was, który, został wam dany od Bogaci który do was nie należy? Chwalcie i noście Boga w waszym ciele.

Ofiara ołtarza jest sprawowana ku czci świętych, którzy radują się w raju, dla dobra tych, którzy jeszcze żyją na tym świecie oraz dla wyzwolenia dusz wybranych w czyśćcu cierpiących.

My, którzy możemy bez żadnej przeszkody wyznawać naszą wiarę i naszą modlitwę, strzeżmy się, byśmy nie zapomnieli o naszych braciach i siostrach, którzy cierpią za swoją wiarę.

Życzę wam, abyście zachowali zawsze prawdziwe bogactwo, jedyne bogactwo, bogactwo nad bogactwami, jedyne upragnione bogactwo, które trzeba nabyć wszystkimi możliwymi środkami: bojaźń Bożą.

Czy wychwala słowo człowieka, czy nadaje melodię Słowu Bożemu, czy też rozbrzmiewa bez słów - muzyka, głos serca - wzbudza ideały piękna, aspiracji do doskonałej nie zakłóconej ludzkimi pasjami harmonii oraz marzenie o powszechnej komunii.

Nie szukajmy próżnej chwały, jedni drugich drażniąc i wzajemnie sobie zazdroszcząc. Ga 5, 26 (wyd 5)

W Jezusie Chrystusie mamy wszystko: komunie Jego ciała, odkupienie naszych grzechów w Jego krwi, cenę naszego odkupienia w Jego duszy, życie w Jego Duchu, pełne zadośćuczynienie szkód doznanych za popełnione winy, doskonałość wszystkich łask i wszystkich cnót Jego Boskości.

Kto jest naprawdę skruszony, jest godzien przyjęcia Komunii, nawet jeżeli się nie wyspowiadał, aby tylko nie czynił tego z pogardy dla religii i miał słuszną, i racjonalną przeszkodę, aby opóźnić spowiedź. Ponieważ ten, kto jest naprawdę skruszony i nie może przyjmować sakramentów Kościoła, jest godzien wiecznego życia, a w naturalnej konsekwencji również jest godzien przyjąć Komunię.

On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im. Mk 1, 31 (wyd 5)

Grzech tych, którzy bluźnią przeciwko Jezusowi Chrystusowi królującemu w niebie, jest równy ciężarowi grzechu tych, którzy go ukrzyżowali.

Bóg, pozwalając na trudy swoich wybranych, pragnie zniszczyć w nich winę, coraz bardziej ich uniżyć, wystawić na próbę ich cnotę i uczynić z nich przykład cierpliwości.

Nic nie jest bardziej sprzeczne z miłością jak czynienie niewiele dla bliźniego.

Bogobojny dobrze pokieruje swoją przyjaźnią, bo jaki jest on, taki i jego przyjaciel. Syr 6, 17 (wyd 5)

Oszczerca podobny jest do gąsienicy, która pełznąc po kwiatach, zostawia na nich swój śluz i je brudzi.

Chcę widzieć uśmiech. Chrześcijanin nie ma żadnego powodu, aby być smutnym, a ma wiele, aby być wesołym.

Bądźcie ostrożni w krytyce działań innych, ani nie chwalcie się żadną waszą zaletą.

Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» J 11, 25-26 (wyd 5)

Dobro rodziny i społeczeństwa zależy od chrześcijańskiego wychowania młodzieży.

Dobrze by było, aby młodzi brali pod uwagę przeszłość. W rzeczywistości chodzi o wielkie doświadczenie.

Sport jako troska o ciało w jego całości nie powinien być celem samym w sobie, degenerując się do kultu materii. Ma on służyć całemu człowiekowi, a zatem musi być daleki od krępowania intelektualnej i moralnej doskonałości, musi promować je i wspierać.

Język obmawiającego jest jak robak, który zjada dobre owoce.

Cel, jaki chcemy wam wskazać, jest następujący: aby telewizja nie tylko podlegała moralnej cenzurze, ale aby stała się chrześcijańsko wychowawcza.

Bądź wywyższony, Boże, ponad niebo, a Twoja chwała ponad całą ziemię! Ps 108, 6 (wyd 5)

Za każdym razem, kiedy niepokoję się o Opatrzność, dobry Bóg karze mnie za moje niepokoje, zsyłając mi nieoczekiwaną pomoc.

Wydaje mi się, że Bóg sam utrzymuje we mnie żywe wspomnienie swojej obecności. Gdziekolwiek się znajduję, w szkole, na przerwie, czy gdziekolwiek indziej, myśl o Bogu mi towarzyszy, pomaga mi i pociesza.

Błogosławiony mąż, który oprze się pokusie: gdy zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany <przez Pana> tym, którzy Go miłują. Jk 1, 12 (wyd 5)

Trzeba osiągnąć już pewien stopień doskonałości, aby znieść cierpliwie chorobę.

Bardzo często zatrzymujemy się na pragnieniu bycia aniołami raju. a nie dokładamy wysiłku, aby być uczciwymi ludźmi na tym świecie

Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia albo z ostu figi? Mt 7, 16 (wyd 5)

* Chrześcijanin prowadzony przez Ducha Świętego nie trudzi się, zostawiając dobra tego świata, aby biec za dobrami nieba. Umie dostrzec różnicę.

Nie traćcie czasu, czyńcie dobrze, czyńcie wiele, a nigdy nie pożałujecie, żeście coś zrobili.

Trzeba zawsze postępować tak, żeby śmierć w jakiejkolwiek godzinie by nie przyszła, zawsze znalazła nas gotowych.

O Bogu myślcie z wiarą, o bliźnim z miłością, o sobie z pokorą. O Bogu mówcie z uwielbieniem, o bliźnim tak, jakbyście chcieli, aby o was mówiono, o sobie mówcie z pokorą albo milczcie.

Apostołowie muszą być jak góry; wytrwali w wierze, wybitni w dobroci życia i pierwsi w otrzymywaniu słonecznych promieni, aby rozlewać je na innych.

Gdybym musiała rozpocząć moje życie od nowa, jakże bym chciała nie stracić już ani jednej chwili mojego czasu!

W pocie więc oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie, póki nie wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz!» Rdz 3, 19 (wyd 5)

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Mt 5, 8 (wyd 5)

Oderwij się od świata. Posłuchaj mnie: ktoś się topi w wielkim morzu, a ktoś inny w szklance wody. Jaka jest różnica pomiędzy nimi - czyż obaj nie umarli?

Trzeba działać tak, jakbyśmy nigdy mieli nie umrzeć i żyć tak, jakbyśmy mieli umrzeć każdego dnia.

Im większy jesteś, tym bardziej się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. Syr 3, 18 (wyd 5)

W niebie, każdy otrzyma od Boga pochwały, na które zasłużył i ten, który chciał być na ziemi najuboższym i zapomnianym przez miłość Boga, ten będzie pierwszy, najszlachetniejszy i najbogatszy!

Pierwsze zaproszenie, które chcę do was skierować, młodzi mężczyźni i kobiety, jest takie: Nie lękajcie się! Nie bójcie się waszej młodości i waszych głębokich pragnień szczęścia, prawdy, piękna i trwałej miłości! Przyszłość i pokój jest w waszych sercach.

To, czego człowiek pragnie dla siebie, niech pragnie też dla drugiego; nie dążcie do wywyższania się nad innymi, ale przyzwyczajajcie się do rzeczy skromnych.

Pokażcie w walce waszą spokojną stałość oraz radość; bądźcie skromni w zwycięstwie, spokojni w porażce i uparci w trudnościach.

Chciałabym przemierzyć ziemię, głosząc Twoje imię, o Jezu, i zasadzić na niewiernym gruncie Twój chwalebny Krzyż, ale jedna misja nie wystarczyłaby mi, chciałabym w tym samym czasie głosić Ewangelię w czterech stronach świata i na dalekich wyspach.

Pomoc bliźnim jest dziełem miłości, a dzieła miłości są zawsze godne pochwały.

Kościół wzywa nas i upomina: chrześcijaninie, bądź świadomy; chrześcijaninie, bądź zgodny; chrześcijaninie, bądź wierny; chrześcijaninie, bądź mocny. Jednym słowem: chrześcijaninie, bądź chrześcijaninem!

Bóg, aby kochać duszę, nie patrzy na jej wielkość, ale na jej pokorę.

Istnieją dwie przyjaźnie fałszywe i jedna prawdziwa. Fałszywa przyjaźń opiera się na zyskach, które można z niej wyciągnąć. Jeszcze bardziej fałszywa jest przyjaźń, która szuka wyłącznie własnego zadowolenia i satysfakcji. Prawdziwa przyjaźń natomiast opiera się na tym, co jest dobre dla obydwu przyjaciół.

Zawiść polega na nienawidzeniu szczęścia u innych ludzi. Ta przywara jest prawdziwie diabelska; ponieważ kiedy złośliwość cieszy się cudzym nieszczęściem, zawiść boleje nad cudzym szczęściem.

Dochodzę do wniosku, że nie ma nikogo, komu bardziej należałoby współczuć jak bogatym, ponieważ nie kochają dobrego Boga.

Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. 1 J 4, 7-8 (wyd 5)

Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy – jak niektórzy są przekonani, że Pan zwleka – ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich [chce] doprowadzić do nawrócenia. 2 P 3, 9 (wyd 5)

Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka. J 14, 27 (wyd 5)

Pokój odpowiedzialności nie nakłada jedynie na tego, kto trzyma w rękach los świata, ale nakłada na każdego obowiązek czynienia pokoju w sobie, w zgodzie z własnym sumieniem i Bogiem.

Myśl o własnym końcu służy dobremu rozporządzaniu naszymi sprawami, pogardzaniu dobrami świata, wzdychaniu do dóbr nieba i unikaniu grzechów. Ci, którzy nie myślą o swoim końcu, żyją codziennie w poczuciu winy.

Modlitwa jest wzniesieniem się serca do Boga, dlatego dusza w pewien sposób oddziela się od siebie samej, aby Go odnaleźć.

O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jak piękna, oczy twe jak gołębice! Pnp 1, 15a (wyd 5)

Musimy stać się świętymi nie dlatego, że chcemy się czuć świętymi, ale dlatego że Chrystus musi móc żyć pełnią życia w nas.

Prawdziwą przyczyną całego zla jest grzech. Unieszczęśliwia narody. Chcemy zatem oddalić zło, które nas dręczy i zabezpieczyć od tego, które nas przerasta? Oddalmy ich przyczynę: grzech.

Akt wiary pozwala wejść, niczym przez otwarte okno, światłu słowa Chrystusa w nasze dusze i wnosi w nas Jego duchową obecność.

Cnoty, które zdobywamy z trudem, są zwykle bardzo cenne, najwspanialsze i bardziej stabilne od tych, które nabylibyśmy ze smakiem i łagodnością ducha. W czasie suszy, w trudnościach, w cierpieniu cnota zapuszcza swoje korzenie.

Maryja jest wzorem pokornej modlitwy, wiary w Opatrzność, stałego poświęcenia, poddania się, posłuszeństwa i jakże gorącej miłości.

Pamiętajcie, o dzieci, że każdy chrześcijanin jest zobowiązany do budowania bliźniego, a żadne kazanie nie jest bardziej budujące od dobrego przykładu.

Wtedy Jezus rzekł do niego: «Włóż miecz na swoje miejsce, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. Mt 26, 52 (wyd 5)

Pochwały są słodką i nieznaną trucizną. Och, ileż to razy zabiły cnotę i pobożność największych świętych!

W rodzinie istnieje najcudowniejsza i najściślejsza współpraca człowieka z Bogiem: dwie osoby ludzkie, stworzone na obraz i podobieństwo Boże, są powołane nie tylko do wielkiego zadania kontynuowania i przedłużania stwórczego dzieła, dając życie fizyczne nowym stworzeniom, ale również do bardziej szlachetniejszej roli, która udoskonala pierwszą, tzn. do cywilizowanego i chrześcijańskiego wychowania potomstwa.

Bojaźń Boża i częste przyjmowanie sakramentów świętych - oto co w młodości czyni cuda.

Niepokój jest największym złem, jakiego może doświadczyć człowiek po grzechu.

Dusza zjednoczona z Jezusem jest żywym uśmiechem, który objawia i darowuje.

Zawiść ze swoimi obmowami odbiera całą świeżość dobrym dziełom innych i wysusza^ źródła duchowego pocieszenia, które pochodzą / dobroci Ducha Świętego.

Jezus przychodzi do naszego umysłu przez wiarę, do naszego serca przez miłość, do naszej duszy przez swoją łaskę, a do naszych uczynków przez cnoty, które w nas wlewa, czyniąc je godnymi raju.

Na tym świecie wielokrotnie trzeba zginać plecy pod ciężarem trudu. Przyobleczmy się więc w gorliwość i pracujmy dla miłości.

Czym zatem są bogactwa, skoro, im bardziej się powiększają, tym mniej zaspokajają sytość i tym bardziej zapalają pragnienie?

Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, Ef 5, 25 (wyd 5)

Miłosierdzie wobec ubogich leczy trąd skąpstwa i czyni duszę piękną.

Ten, kto chce być lepszy, musi mieć duchową radość.

W czasie najcięższych chorób powinniśmy żądać od naszej duszy jedynie aktów poddania, akceptacji, świętego zjednoczenia naszej woli z wolą Bożą.

Smutny święty to nieszczęsny święty.

Pan jest cierpliwy i ma wielkie miłosierdzie. W swojej ekonomii potrafi wykorzystać nawet nasze błędy, jeżeli złożymy je na Jego ołtarzu.

W każdej chwili koniecznie trzeba robić to, co najbardziej podoba się Jezusowi. Nieustannie przygotowywać się do męczeństwa i przyjmować go bez cienia obrony - jak boskiego anioła: w Jezusie, dzięki Jezusowi, tak jak Jezus i przez Jezusa.

Radość jest sercem duszy: oświetla tego, kto ją ma i ogrzewa wszystkich, na których padają jej promienie.

Jeżeli jesteśmy zajęci, szatan nigdy nas nie zwycięży. Czeka, aby nas zaatakować, kiedy jesteśmy bezczynni.

Kto znajduje upodobanie w przyjemnościach ciała, podobny jest do dziurawej cysterny, nie może pomieścić ulotnych przyjemności; waza serca, która czerpie te wody, często pozostaje pełna smutku i bólu.

Nie jesteś kaznodzieją, ale pociesz się: istnieje bardzo skuteczny sposób kazania - dobry przykład dawany bliźniemu.

Jedna minuta czasu jest cennym skarbem, warta jest nieskończoność, warta jest tyle, co sam Bóg.