Cytaty (1168)

Praca ręczna jest przewidziana do czterech celów: po pierwsze, aby zapewnić sobie to, co konieczne do życia; po drugie, aby uniknąć bezczynności, która jest źródłem wszelkiego zla; po trzecie, aby powstrzymać pożądanie, ponieważ praca wyczerpuje ciało i po czwarte, aby dać nam możliwość dawania jałmużny.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Mt 11, 28 (wyd 5)

Módlmy się za kapłanów! Każdego dnia zauważamy, jak rzadcy są przyjaciele Jezusa. Zdaje mi się, że to właśnie rani Go najgłębiej: niewdzięczność, a zwłaszcza widok poświęconych mu dusz, które dają innym to serce, które całkowicie do Niego należy.

Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje drugiego, wypełnił Prawo. Rz 13, 8 (wyd 5)

Pamiętam o następującej maksymie: robić, umieć robić, dawać do robienia, pozwolić robić.

Pokuta jest pierwszym stołem ratunku dla tych, którzy się zagubili i jest pierwszą cnotą do praktykowania dla tych, którzy chcą porzucić swoją winę.

Prawodawcy starają się przeszkodzić kłamstwu poprzez wprowadzanie specjalnych sankcji, ale ono zupełnie może zniknąć tylko za sprawą prawdziwego ducha miłosierdzia. Kto nie mówi prawdy, usprawiedliwia się okolicznościami i nazywa sprawiedliwym to, co jest szkodą dla dusz.

Kiedy poprawiasz, daj zawsze poznać, że pragniesz dobra i nie idziesz za własnym kaprysem.

Kiedy zrobicie wszystko to, co możecie dla misji, zdacie sobie sprawę, że o wiele więcej otrzymaliście niż zrobiliście.

Zawsze wykonuj jakąś pracę, aby szatan nigdy nie znalazł cię bez zajęcia.

Znam wielu, którzy poszczą, modlą się i pokazują całe miłosierdzie, które nic nie kosztuje, ale później nie dadzą ani grosza temu, kto jęczy w biedzie. A zatem czemu służą im pozostałe cnoty? Królestwo Boże nie wie, co z nimi zrobić.

Dusza, która żyje obojętnie, nie myśli wcale się z tego wydźwignąć, bo wierzy, że jest w porządku z dobrym Bogiem.

Jak woda gromadzi się w dolinach, tak łaska Ducha Świętego gromadzi się w sercach pokornych.

W radościach i przyjemnościach ze swoim lękiem, i prawdą uciekaj się zawsze do Boga, a nie zostaniesz oszukany ani złapany w nicości.

W tym mglistym świecie święci jaśnieją niczym gwiazdy na firmamencie.

Niech małżonkowie w wiernym wypełnianiu swoich obowiązków małżeńskich i rodzinnych, przekazują w domowym ognisku nowym pokoleniom płomień cielesnego życia, a wraz z nim życie duchowe i moralne, życie chrześcijańskie: tego pragnie Bóg.

Kto unika cierpienia, nigdy nie będzie zadowolony, ponieważ zawsze znajdzie gotowy cięższy krzyż.

Gdybyśmy znali wartość Ofiary Mszy świętej, z jak wielkim zapałem byśmy jej słuchali.

Jedyną rzeczą, która niesie ogromny pożytek i mogą ją robić wszyscy, to prawdziwa praca w winnicy Pana, to dawanie dobrego przykładu.

Boskie słowo jest słodkie dla tego, kto się go uczy, słodsze dla tego, kto uczy, a najsłodsze dla tego, kto wprowadza je w życie.

Nie lękam się tego, co mogą mi zrobić ludzie, kiedy mówię prawdę; boję się tylko tego, co zrobiłby mi Bóg, gdybym skłamał.

Nigdy nie prośmy o radę dumnych ani niedoświadczonych.

Chcecie zabrać wasze pieniądze, nie do grobu, nie do wieczności piekła, ale do wieczności raju? Dawajcie jałmużnę ubogim, zwłaszcza jeśli chodzi o wspomożenie zdrowia ich dusz.

Kiedy słyszysz oklaski uznania, spraw, aby w twoich uszach zabrzmiały również śmiechy, które wzbudziły twoje niepowodzenia.

Nie myśl, że kochasz brata swego, jeżeli nie poddajesz go żadnej dyscyplinie, albo że kochasz swojego bliskiego, jeżeli nie czynisz mu wyrzutów. To nie miłość - to słabość.

Bądź przygotowany. Kto dzisiaj nie jest przygotowany, aby dobrze umrzeć, naraża się na poważne niebezpieczeństwo, że umrze źle.

Chrześcijanin niezdolny przebaczyć nie zbuduje braterskiej jedności.

Można znieść nieszczęścia, kiedy przychodzą z zewnątrz, są wypadkami, ale cierpieć z powodu własnych błędów, o Boże, to prawdziwy cierń życia.

Dusza chciałaby ulecieć do Boga, ale kiedy żyje na tej ziemi, jest przywiązana sznurem, który ją tu, w dole, utrzymuje. Tu bez przerwy ulega pokusom. Sznur ten rozwiązuje się dopiero przez śmierć i dlatego dusze dobre wzdychają do śmierci, która wyzwala od niebezpieczeństwa utraty Boga.

Kto zbliża się do Boga przez modlitwę, zobaczy, że Bóg przybliży się do niego, aby go wysłuchać.

Różaniec trzeba odmawiać dobrze: nie tylko samym ruchem warg, ale duszą otwartą na kontemplację najbardziej wyrazistych tajemnic z życia Jezusa i Maryi.

Komunizm jest wrogiem Kościoła, ale Kościół nie ma wrogów.

Aby czynić dobro, wystarczy mieć odrobinę odwagi, być gotowym na przyjęcie jakiegokolwiek upokorzenia, nie upokarzać nikogo, być zawsze kochanym.

Będziesz prześliczną koroną w rękach Pana, królewskim diademem w dłoni twego Boga. Nie będą więcej mówić o tobie „Porzucona”, o krainie twej już nie powiedzą „Spustoszona”. Raczej cię nazwą „Moje w niej upodobanie”, a krainę twoją – „Poślubiona”. Albowiem spodobałaś się Panu i twoja kraina otrzyma męża. Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi, i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy, tak Bóg twój tobą się rozraduje. Iz 62, 3-5 (wyd 5)

Zaiste tego, co czcze, Bóg nie słucha, na to Wszechmogący nie zwraca uwagi. Hi 35, 13 (wyd 5)

Próżne jest pokładanie nadziei w zbawienie i uświęcenie duszy bez Maryi!

Lepiej jest cierpieć dla Pana niż czynić cuda.

Trzeba walczyć, ile się może przeciwko niepokojom i lękom, ponieważ nie ma nic innego, co by bardziej uniemożliwiało progres w dobroci.

Nie trzeba się zniechęcać, ponieważ jeżeli w duszy jest nieustanny wysiłek ku stawaniu się lepszym, na koniec Pan ją nagrodzi, sprawiając, że zakwitną w niej nagle wszystkie cnoty tak, jak w ogrodzie pełnym kwiatów.

Życie przeżyte z wiarą, z wiarą karmioną wewnętrzną rozmową i łaską Boga, może być tylko życiem radosnym, życiem pogodnym.

Ciało musi pomagać duszy w czynieniu dobra, musi jej służyć, a dusza jest panią ciała.

Kto nie pragnie rzeczy wiecznych, kocha rzeczy ziemskie.

Sprytni chrześcijanie dobrymi uczynkami zaniosą do wieczności pieniądze życia.

Kiedy przyjmiecie naszego Pana, starajcie się zamknąć oczy ciała i otworzyć oczy duszy, a zobaczycie Go w sercu waszym.

Najcenniejszym, najpiękniejszym i najwspanialszym bogactwem godnym przypomnienia jest pokój. Spośród wszystkich dóbr życia i historii, dusz, rodzin i narodów, pokój jest naprawdę najważniejszy i najcenniejszy.

Łza za zmarłymi wyparowuje; kwiat na grobie więdnie; modlitwa natomiast dociera aż do serca Najwyższego.

Zawistne serce jest podobne do złośliwego mola, który wszystko zjada i obraca w popiół.

To prawdziwa ulga mieć kogoś, przed kim możesz otworzyć własne serce, kogo możesz uczynić współuczestnikiem swoich intymności, komu możesz powierzyć swoje tajemnice.

Przyjmować z rąk Pana dobro i zlo w doskonalej pokorze, uznając je za dobrodziejstwo Bożej Opatrzności, jest bardziej warte zbawienia duszy niż biczowanie każdego dnia swoich pleców brzozowymi rózgami.

Śmierć grzesznika jest bolesna z powodu utraty dóbr doczesnych; bardziej bolesne jest oddzielenie duszy od ciała; najboleśniejsza jest utrata duszy i ciała w piekle, gdzie będzie cierpieć w ogniu i wyrzutach sumienia.

Chcę zobaczyć śmiech. Chrześcijanin nie ma żadnego powodu, żeby się smucić, i ma wiele powodów, żeby być wesołym.

Nie umiesz się modlić? Stań przed Bogiem i skoro tylko powiesz: ŤPa-nie, nie potrafię się modlić!ť, bądź pewien, że właśnie zacząłeś się modlić.

Nadto: Czuwaj..., ponieważ łatwiej jest ugasić iskrę aniżeli pożar. Uciekaj..., gdyż "dzielność" tutaj oznacza podłe tchórzostwo

Nie można być szczęśliwym na tym świecie, jeżeli nie zachowuje się spokoju ducha pośród trosk życia.

Święci, gdziekolwiek przejdą, pozostawiają coś z Boga: to Bóg, który daje odczuć swoją obecność.

Pochwala, która wychodzi z serca ubogiego, jest wielce miła Bogu, ponieważ znakiem wielkiej cnoty jest chwalić Boga w ubóstwie i dziękować mu za samo ubóstwo.

Musi być coś wielkiego i boskiego w cnocie posłuszeństwa, skoro nasz Pan tak ją ukochał od urodzenia aż do śmierci, skoro wszystkich czynów swojego życia dokonał w posłuszeństwie.

Jeżeli chcecie uczynić najmilszy Bogu uczynek i najskuteczniej pokonać pokusy, i wytrwać w dobru, często i z dobrym nastawieniem przystępujcie do świętej Komunii.

Stawiajcie się zawsze na miejscu waszego bliźniego, a waszego bliźniego stawiajcie na waszym; w ten sposób dobrze osądzicie. Kupując wyobrażajcie sobie, że jesteście sprzedawcą, a sprzedając, że jesteście kupującym, w ten sposób będziecie sprzedawać i kupować uczciwie.

Pycha jest jak robak, który gryzie i sprawia, że tracimy zasługę wszystkich naszych dobrych czynów.

Jeżeli nadal będziesz tak postępował, pozostaniesz... właśnie tym, czym jesteś: zwierzątkiem. Ale musisz mi przyznać, że są mężni i czyści.

Życie jest mostem: przejdź, ale nie buduj na nim swojego mieszkania.

Środkiem na pokonanie szatana, kiedy wzbudza w nas nienawistne myśli przeciwko tym, którzy wyrządzili nam krzywdę, jest szybka modlitwa za nich. Oto jak zwycięża się dobrem zło, oto jacy są święci.

Kto modli się za swojego wroga, bo tak chce i nakazuje Bóg, otrzyma w niebie wielkie wynagrodzenie.

Musimy uczynić nasze domy miejscem współczucia i nieustannego przebaczania

O bliźnim trzeba albo mówić dobrze, albo milczeć.

To, co wyrządza największe zło szatanowi, to, czego on lęka się najbardziej, to przestrzeganie postanowień uczynionych w czasie spowiedzi.

Nadzieja sprawia, że rośnie miłość, a miłość sprawia, że rośnie nadzieja. Z pewnością nadzieja w Boską dobroć sprawia, że rośnie miłość ku Jezusowi Chrystusowi.

Modlitwa nie jest narzuceniem, ale darem; nie jest przymusem, jest możliwością; nie jest ciężarem, jest radością.

Podwójny zysk otrzymujemy z modlitw, które odmawiamy za dusze czyśćcowe: po pierwsze skracamy tym biedakom mękę, a po drugie, wielka jest zasługa, za którą Pan zamierza nam odpłacić, kiedy do Niego pójdziemy.

W Ojcze nasz nie prośmy Boga, aby nie wystawiał nas na pokuszenie, ponieważ nikt nie może pokusy uniknąć, ale prośmy, abyśmy nie upadli przez drzwi i schody pokusy w winę.

Nie mogę ścierpieć krytyki i złego mówienia o braciach. To prawda, że czasami bawi mnie drażnienie ich, ale obmowa przyprawia mnie o mdłości.

Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka; Mocy moja, śpiesz mi na ratunek! Ps 22, 20 (wyd 5)

Zbytek bogatych jest tym, co konieczne biednym: mamy cudzą rzecz, kiedy mamy to, co nam zbywa.

Przybliżmy się do Eucharystii z gorącym pragnieniem, które spali nasze grzechy i oświeci serca.

Są tacy, którzy mówią: ŤOch! Zły czyni z tego użytekť. Niech robi z tego użytek, jaki chce, biedny będzie osądzony z tego, co zrobi! z waszą jałmużną, a wy będziecie osadzeni z samej jałmużny, którą mogliście dać, a której nie daliście.

Pan moją mocą i tarczą! Moje serce Jemu zaufało, doznałem pomocy, więc moje serce się cieszy i pieśnią moją Go sławię. Ps 28, 7 (wyd 5)

Podejrzana jest taka inspiracja, która prowadzi nas do pozostawienia dobra pewnego i już istniejącego, i poszukiwania lepszego, ale niepewnego i dalekiego.

Mówicie, że to trudne? Nie, to słodkie, pocieszające i łagodne. To szczęście... Tylko trzeba kochać, kiedy się cierpi, i cierpieć kochaj ..

Jak góry piętrzą się dokoła i ochraniają położone w nich doliny, tak święci aniołowie stoją wokół i nas chronią.

Kim jest skąpiec? To ten, który żyje zawsze w ubóstwie ze strachu przed ubóstwem.

Kto się skarży i obmawia, nie jest doskonały, nie jest nawet dobrym chrześcijaninem.

Bóg nie potępia bogactwa ale tych, którzy w bogactwach pokładają swoje serce. Istotnie nie oddalił Żacheusza, który był bogaty, ale wszedłszy do jego domu przyniósł mu błogosławieństwo i zdrowie.

Twoja miłość tak opanowała moje serce, że nawet jeżeli nie istniałby Raj, i tak bym Cię kochała; nawet jeżeli nie istniałoby Piekło, tak samo bym Cię kochała.

Niech dobre dzieła, których ktoś może dokonać, nie czekają na jutro.

Dusza, która ma Ducha Świętego, rozsmakowuje się w modlitwie tak, że znajduje czas na nią zawsze zbyt krótki - nigdy nie traci świętej obecności Boga.

Sprawię, że niewidomi pójdą po nieznanej drodze, powiodę ich ścieżkami, których nie znają, ciemności zamienię przed nimi w światło, a wyboiste miejsca w równinę. Oto są rzeczy, których dokonam i nie zaniecham. Iz 42, 16 (wyd 5)

Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami. Mt 5, 11-12 (wyd 5)

Poznanie naszego ubóstwa nie powinno nas niepokoić; przeciwnie, musi osładzać naszego ducha, który w ten sposób jest chroniony przed miłością własną czy dobrą o sobie opinią.

Dobra katolicka doktryna mówi nam, że istnieje wieczna młodość i jest prerogatywą tych, którzy noszą Chrystusa.

Szukajcie radości, niosąc wszędzie nutę szczerości, prawości, unikając tego, co jest kłamstwem i udawaniem, aby z waszego życia mógł wypływać nieustający strumień wody żywej, sięgający aż do życia wiecznego.

Pokusa nigdy nie ma wobec nas takiej siły, jak wtedy, gdy pozostajemy w bezczynności.

Kiedy szatanowi udaje się odciągnąć duszę od Komunii Świętej, osiąga swój cel.

Pamiętaj, że na tym świecie nie mamy czasu pokoju, ale nieustanną wojnę. Pewnego dnia będziemy mieli prawdziwy pokój, jeżeli będziemy walczyć o to ze wszystkich sil.

Bądźcie ostrożni w mówieniu z obcymi o wierze i róbcie to zgodnie z możliwościami. Niech wasza mowa będzie zawsze wdzięczna, przyprawiona solą, aby rozróżnić, jak macie każdemu odpowiadać.

Biada temu, kto pracuje, oczekując na pochwały świata; świat jest złym płatnikiem i zawsze płaci niewdzięcznością.

W trudach i cierpieniach nigdy nie zapominaj, że mamy wielką nagrodę przygotowaną w niebie.

Przestań się lękać tego, co będziesz cierpiał. Oto diabeł ma niektórych spośród was wtrącić do więzienia, abyście zostali poddani próbie, a znosić będziecie ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia. Ap 2, 10 (wyd 5)

Nie jest doskonale dobry ten, kto nie potrafi być dobrym z tym, kto jest zly.

Nie rób nic, czego nie zrobiłby Chrystus, ani nie mów słów, których by nie wypowiedział, gdyby znalazł się na twoim miejscu, miał twój wiek i twoje zdrowie.