Cytaty (62)

Gdy ktoś zwraca uwagę na nasze cnoty, jesteśmy weseli. Jeżeli zauważa wady, jesteśmy smutni. Obserwuję to u wielkiej liczby osób.

Nasza miłość będzie miarą chwały, którą otrzymamy w niebie.

Zawistny zawsze chce się piąć w górę; święty chce się zawsze uniżać. Tak zawistnik zawsze schodzi, a święty wchodzi.

Znakiem rozpoznawczym wybranych jest miłość, tak jak znakiem potępionych jest nienawiść. Żaden potępiony nie kocha drugiego potępionego... Święci kochają wszystkich, a zwłaszcza swoich wrogów.

Strach przed krzyżem jest naszym wielkim krzyżem.

Być kochanym przez Boga, być z Nim zjednoczonym... Żyć w obecności Boga, żyć dla Boga: dobre życie.. .'dobra śmierć... Wszystko na oczach Boga, wszystko z Bogiem, wszystko dla Jego przyjemności... jakie to piękne!

Msza święta jest ofiarą, która powstrzymuje boską sprawiedliwość, która podtrzymuje cały Kościół, która zbawia świat.

Kiedy nie mamy miłości Boga, czujemy się naprawdę ubodzy: jesteśmy jak drzewa bez kwiatów i owoców; w duszy zjednoczonej z Bogiem zawsze panuje wiosna.

Pokora jest jak waga: im bardziej obniża się z jednej strony, tym bardziej podnosi z drugiej.

To, co sprawia, że nie kochamy Boga, to fakt, że nie dotarliśmy tam, gdzie wszystko co kosztuje, daje nam przyjemność.

Jedynym i pewnym sposobem spodobania się Bogu jest poddanie się Jego woli w każdej okoliczności życia. Jednych doświadcza i oczyszcza choroba; innych ubóstwo; jeszcze innych ignorancja i pogarda, która towarzyszy im nieszczęśliwie wśród ludzi świata; innych bóle wewnętrzne i moralne; a wszystkich reprezentowane na tysiąc sposobów cierpienie.

Tak samo jak ziemia nie może nic wydać, jeżeli słońce jej nie użyźni, tak samo my nie możemy nic zrobić dobrego bez łaski dobrego Boga.

Ludzie ze świata martwią się, kiedy mają krzyż, chrześcijanie martwią się wtedy, gdy go nie mają.

Święci są jak niezliczone małe lusterka, w których przegląda się Jezus.

Dobry Bóg posłał nas na ziemię, aby zobaczyć, jak będziemy się zachowywać i czy będziemy Go kochać, ale nikt tu nie zostanie.

Ci, którzy nie mają wiary, mają duszę bardziej ociemniałą od tych, którzy nie mają oczu. Jesteśmy na tym świecie, niezym we mgle, ale wiara jest wichrem, który rozprasza tę mgłę i sprawia, że nad naszą duszą jaśnieje piękne słońce.

Jeżeli chcemy, żeby Bóg nam przebaczył, musimy przebaczyć naszym . wrogom.

Święci nie są wszyscy tacy sami; są święci, którzy nigdy nie mogliby żyć z innymi świętymi...; nie wszyscy wstępują na tę samą drogę. Ale wszyscy docierają do tego samego miejsca.

Kiedy umieramy, jesteśmy często jak zardzewiałe żelazo, które trzeba włożyć w ogień: do czyśćca.

Nie mówcie mi, że jesteście grzesznikami, że jesteście nędzni i że dlatego nie przystępujecie do Komunii świętej... To tak jakbyście mówili, że jesteście zbyt chorzy i dlatego nie chcecie ani lekarzy, ani lekarstw.

Gdybyśmy wiedzieli, jak bardzo kocha nas nasz Pan, umarlibyśmy z radości! Nie wierzę, że są serca tak twarde, że nie kochają, kiedy widzą się tak kochane...

Bóg jest tak dobry, pomimo przeszkód, które mu czynimy, że niesie nas do raju prawie wbrew nam. Jest jak matka, która niesie swoje dziecko, przechodząc nad przepaścią, całkowicie zajęta ominięciem niebezpieczeństwa, podczas gdy jej dziecko nie przestaje drapać i kopać.

Długa choroba jest korzystna dla chrześcijanina, który umie ją wykorzystać.

Pokora jest jak sznurek różańca, jeżeli sznurek się zerwie, paciorki się rozsypią; jeżeli zaniechamy pokory, znikną wszystkie cnoty.

Bóg kocha nas bardziej niż najlepszy ojciec, niż najbardziej kochająca matka. Wystarczy, abyśmy z sercem dziecka się poddali i zawierzyli Jego woli.

Przeciw pokusie są konieczne absolutnie trzy rzeczy: modlitwa, aby nas oświecić, sakramenty, aby nas umocnić i czujność, aby nas ustrzec.

Ten, kto się modli, podobny jest do nieustraszonego orła, który szybując w powietrzu, zdaje się zbliżać do nieba!

Dobry Bóg daje mi prawie wszystko to, o co go proszę, jeśli tylko nie proszę dla siebie.

Wraz z Duchem Świętym wszystko widzimy duże: widzimy wielkość najmniejszych czynów spełnionych dla Boga oraz wielkość najmniejszych błędów.

Modlitwa jest dla naszej duszy tym, czym deszcz dla ziemi. Nawoźcie ziemię, ile chcecie, a i tak, jeżeli brakuje deszczu, wszystko, co robicie, na nic.

Czasami mówi się: «Bóg karze tych, których kocha». To nieprawda. Próby dla tych, których Bóg kocha, nie są karami, lecz laską.

Nie wszyscy święci dobrze zaczęli, ale wszyscy dobrze skończyli.

Tak jak dobry żołnierz nie boi się walki, tak samo dobry chrześcijanin nie powinien bać się pokusy. Wszyscy żołnierze są odważni w koszarach: na polu bitwy widać różnice pomiędzy odważnymi a tchórzliwymi.

Często myślę, że nawet gdyby nie było innego życia, dostatecznym zaszczytem byłoby kochać Boga w tym życiu.

Szatan przychodzi tylko wtedy, kiedy tracimy obecność Boga, bo dobrze wie, że w przeciwnym razie nic by nie zyskał.

Kiedy nasz Pan przychodzi zamieszkać w duszy naszej, jest zadowolony i wypełnia duszę radością, i szczęściem i przekazuje jej miłość hojną do zrobienia wszystkiego, i wycierpienia wszystkiego, aby się Mu spodobać.

Dusza, która żyje obojętnie, nie myśli wcale się z tego wydźwignąć, bo wierzy, że jest w porządku z dobrym Bogiem.

Gdybyśmy znali wartość Ofiary Mszy świętej, z jak wielkim zapałem byśmy jej słuchali.

Nie można być szczęśliwym na tym świecie, jeżeli nie zachowuje się spokoju ducha pośród trosk życia.

Środkiem na pokonanie szatana, kiedy wzbudza w nas nienawistne myśli przeciwko tym, którzy wyrządzili nam krzywdę, jest szybka modlitwa za nich. Oto jak zwycięża się dobrem zło, oto jacy są święci.

Są tacy, którzy mówią: ŤOch! Zły czyni z tego użytekť. Niech robi z tego użytek, jaki chce, biedny będzie osądzony z tego, co zrobi! z waszą jałmużną, a wy będziecie osadzeni z samej jałmużny, którą mogliście dać, a której nie daliście.

Mówicie, że to trudne? Nie, to słodkie, pocieszające i łagodne. To szczęście... Tylko trzeba kochać, kiedy się cierpi, i cierpieć kochaj ..

Dusza, która ma Ducha Świętego, rozsmakowuje się w modlitwie tak, że znajduje czas na nią zawsze zbyt krótki - nigdy nie traci świętej obecności Boga.

Ktoś, kto jest w stanie grzechu, jest zawsze smutny. Pomimo swojego zaangażowania jest zdegustowany i znudzony wszystkim.

Duch Świętyjest przewodnikiem duszy; bez Niego nic nie można. Dusza z Duchem Świętym, jest jak winogrono, z którego wydobywa się smakowity likwor, kiedy się je ściśnie. Bez Ducha Świętego dusza jest jak kamień, z którego nic nie można wycisnąć.

Szczęśliwi na tym świecie są jedynie ci, którzy mają spokój w duszy; pośród bólów życia zażywają oni radości dzieci Bożych.

Wielkim nieszczęściem jest to, że zaniedbujemy uciekanie się do tego Boskiego pokarmu, aby przebyć pustynię życia. Jesteśmy na równi z osobą, która umiera z głodu obok suto zastawionego stołu.

Osoba pyszna wierzy, że wszystko to, co robi, jest zrobione dobrze. Chce panować nad tymi wszystkimi, którzy mają z nią do czynienia; ma zawsze rację. Zawsze wierzy, że jej zdanie jest lepsze od zdania innych.

Oszczerca podobny jest do gąsienicy, która pełznąc po kwiatach, zostawia na nich swój śluz i je brudzi.

Język obmawiającego jest jak robak, który zjada dobre owoce.

Za każdym razem, kiedy niepokoję się o Opatrzność, dobry Bóg karze mnie za moje niepokoje, zsyłając mi nieoczekiwaną pomoc.

Trzeba osiągnąć już pewien stopień doskonałości, aby znieść cierpliwie chorobę.

* Chrześcijanin prowadzony przez Ducha Świętego nie trudzi się, zostawiając dobra tego świata, aby biec za dobrami nieba. Umie dostrzec różnicę.

Dochodzę do wniosku, że nie ma nikogo, komu bardziej należałoby współczuć jak bogatym, ponieważ nie kochają dobrego Boga.

Co czyni życie zakonne tak godne zasługi? To rezygnacja w każdej chwili z woli, to ta nieustanna śmierć w tym, co jest w nas najżywsze.

Tylko krzyże dadzą pewność w dniu sądu. Kiedy nadejdzie ten dzień, lakże będziemy szczęśliwi z powodu naszego bólu, dumni z naszych upokorzeń i bogaci w nasze ofiary.

Krzyż kocha się zwykle wtedy, kiedy już go nie ma, ale wtedy kiedy się go odpycha, on nas przygniata.

Dobry Bóg jest tak bardzo chętny do przebaczania nam, kiedy Go o to prosimy, jak gotowa matka jest wyciągać swoje dziecko z ognia.

Nie starajcie się podobać wszystkim. Nie starajcie się podobać niektórym. Starajcie się podobać Bogu!

To nie grzesznik wraca do Boga, prosząc go o przebaczenie, ale to sam Bóg biegnie za grzesznikiem i przyprowadza go do siebie.

Krzyż jest darem, który dobry Bóg zsyła swoim przyjaciołom.

Uciekanie przed krzyżami jest chęcią bycia uciemiężonym; pragnienie ich jest nie odczuwaniem ich goryczy.