Cytaty (16)

Cała nasza obecność, całe nasze istnienie musi wykrzykiwać Ewangelię na dachach.

Przez Krzyż Jezus zbawił świat i przez Krzyż, pozwalając Jezusowi żyć w nas i wypełniać przez nasze cierpienia to, czego brakuje Jego męce - musimy kontynuować, aż dó końca czasów, dzieło Odkupienia.

To w samotności, w tym życiu tylko z Bogiem, w tym głębokim skupieniu duszy stworzenie zapomina zupełnie, że Bóg daje się całkowicie temu, kto całkowicie Jemu się oddaje.

Zawsze, dla naszego zbawienia, Bóg czyni albo pozwala na wszystko to, co się dzieje: wszystko musi przyczyniać się do naszego uświęcenia.

Chcę wykrzyczeć Ewangelię całym moim życiem. Powracam do Ewangelii: tego wszyscy potrzebujemy. Powróćmy do Ewangelii: jeżeli nie żyjemy Ewangelią, Jezus nie żyje w nas.

Nie przyglądaj się dziełom Boga; analizuj swoją nikczemność, zło, które tak często popełniasz i dobro, które zaniedbujesz.

Edukacja, szkoły, książki są jedynie środkami oświecenia dusz: zwykła adoracja sprawia o wiele więcej. Cała reszta jest tylko przygotowaniem przed udaniem się do Boga.

W każdej chwili koniecznie trzeba robić to, co najbardziej podoba się Jezusowi. Nieustannie przygotowywać się do męczeństwa i przyjmować go bez cienia obrony - jak boskiego anioła: w Jezusie, dzięki Jezusowi, tak jak Jezus i przez Jezusa.

Wypełniaj każdy czyn tak, jakbyś chciał go wypełnić w chwili ostatniej. Nieznana jest godzina śmierci, spraw, aby twoja dusza była ciągle taka, jak pragnąłbyś, aby była w tej godzinie.

Niech nasze serca będą ubogie, nagie, puste, wolne, oderwane od tego wszystkiego, co nie jest Bogiem i Jezusem, aby były doskonale bogate i przepełnione jego miłością, niewolnikami jego miłości, przywiązane jedynie do Niego.

Im więcej brakuje nam na ziemi, tym bardziej odnajdujemy to, co ziemia może dać nam najlepszego: krzyż.

Przykład jest jedynym dziełem zewnętrznym, którym można oddziaływać na dusze całkowicie zbuntowane przeciwko Jezusowi, na dusze, które nie chcą słuchać ani słów jego sług, ani czytać ich ksiąg, ani otrzymywać ich dobrodziejstwa, ani przyjmować ich przyjaźni, ani też w żaden inny sposób komunikować się z nimi.

Dobro czyni się nie w mierze, według której się mówi, ale według miary tego, kim się jest.

Kochając ludzi, uczymy się kochać Boga.

Im bardziej obejmujemy krzyż, tym mocniej obejmujemy Jezusa, który jest do niego przybity.

W modlitwie jedna rzecz musi zajmować wiele miejsca, najwięcej miejsca - miłość.